Lucebert, 1924-1994. Geboren te Amsterdam als Lubertus Jacobus Swaanswijk, werd hij als Lucebert (luce betekent licht in het Latijn, bert is licht in het Oud-Germaans) medio de vorige eeuw bekend als dichter. In zijn jonge jaren choqueerde hij zijn brave publiek met, zoals het toen werd ervaren, “obsceniteiten”. Samen met o.a. Remco Campert en Gerrit Kouwenaar vormde hij later de zgn. Vijftigers, die een frisse wind bliezen door de verstarde na-oorlogse Nederlandse poëzie. Lucebert, die zijn gedichten veelvuldig vergezeld gaan van illustraties, legde zich in de jaren zeventig vol overgave toe op zijn beeldend werk. Dat werk onderscheidt zich door een overdadig palet van tinten, zwart-wit en grijs, kleurrijk en beeldend, met figuren die vooral wanhoop en ontreddering uitdrukken.
Lucebert wist zowel in zijn poëzie als in zijn beeldend werk de nietigheid van de ontredderde en redderende mens raak te treffen.

Sluit Menu
Terug